قلمزنی یکی از صنایع دستی قدیمی ایران است که در گروه فلزکاری قرار میگیرد. قلمزنی در واقع هنر تزیین و کندن نقش و نگار مختلف روی اشیای فلزی به خصوص مس، طلا، نقره و برنج به کمک قلم و ضربهی چکش است.
قدمت قلمزنی در ایران
پیشینهی قلمزنی را به زمان سکاها یا سیتها نسبت میدهند که نژاد آریایی داشتهاند. قدمت جام طلای حسنلو که در سال ۱۳۳۶ کشف شد و دارای نقوش برجستهای چون خدایان سوار بر ارابه است به هزارهی اول بر میگردد. جامهای طلای مارلیک نیز از آثار قلمزنی همین دوره هستند.
از دورهی مادها که در سدهی هفتم قبل از میلاد در ایران روی کار آمدند، آثار قلمزنی اندکی به جای مانده است.
با تشکیل حکومت هخامنشی هنر قلمزنی نیز متحول شد و بر دوران بعد از خود نیز تاثیر گذاشت. این دوره در واقع اوج هنر فلزکاری است اما به دلیل حملهی اسکندر و آتش زدن تخت جمشید آثار زیادی نابود شدند و به دستور اسکندر گداخته و به سکه تبدیل شدند.
در زمان ساسانیان یعنی در سالهای ۲۲۴ تا ۶۵۰ میلادی، به دلیل گسترش تجارت میان ایران، یونان و روم، هنر ایران از هنر یونان و روم تأثیر پذیرفت. مرسومترین ظروف این دوره سینی بود که ساسانیان تصاویر شکار و مراسم پادشاهان مثل مراسم هدیه دادن را روی آنها قلم میزدند.
- ۷,۹۳۵ بازديد
- ۰ ۰
- ۰ نظر
